W ostatnim czasie często przychodzi mi na myśl Seminarium Misji Zagranicznych w Paryżu (Séminaire des Missions étrangères). Miałem okazję wiele razy odwiedzić to miejsce i zaprowadzić tam również kilka grup – tuż obok sanktuarium Cudownego Medalika na ulicy du Bac.

Dlaczego akurat teraz to miejsce?

Pamiętam, gdy byłem tam pierwszy raz i oprowadzał mnie jeden z kandydatów po muzeum, w którym mają wiele eksponatów przedstawiających trudne życie chrześcijan w Azji południowo-wschodniej, gdzie pracują; wspominał dobitnie, że ich poprzednicy w XVIII w. jadąc do wielu miejsc w Wietnamie i tamtejszych krajach byli przekonani, że są pierwszymi, którzy niosą nowinę o Jezusie. I dopiero po jakimś czasie zaczęli odkrywać, że w tamtych krajach, w wielkiej skrytości istnieją wspólnoty chrześcijan założone już od bardzo dawna przez uczniów św. Franciszka Ksawerego. Kiedy potem przyszły brutalne prześladowania wielu wyznawców Chrystusa zginęło, księża zostali zamordowani i blisko 200 lat nieobecni w tych wspólnotach.  Ci chrześcijanie w domach sami się chrzcili, sami uczyli się modlitw – dzieci od rodziców etc… księgi Pisma Świętego, modlitewniki i obrazy przedstawiające okrutne męczeństwo wielu ich przodków potajemnie przechowywali przekazując historię i wiarę przodków kolejnym potomkom…

Dziś, kiedy z powodu epidemii mamy bardzo ograniczony dostęp do kościoła i do sakramentów - wielu pyta też: co z palmami? co z poświęceniem pokarmów? – myślę, że bardzo wiele będzie zależało od dojrzałości religijnej rodzin! To znaczy,

czy będą one na tyle religijnie silne i zdeterminowane, aby w tym trudnym dla nas wszystkich czasie nie tylko zatroszczyć się o dom, czy jedzenie, ale także aby przekazywać i umacniać wiarę, oraz wzajemnie wspierać się w wierze…

- Dlatego zachęcam szczególnie rodziców (zwłaszcza ojców) aby dołożyli starań, by zorganizować wspólne w rodzinie uroczyste uczestnictwo we Mszy św. transmitowanej oraz w nadchodzącym tygodniu w obrzędach Triduum.

- Zachęcam, aby w Wielki Piątek po południu lub wieczór odmówić rodzinną drogę krzyżową przy krzyżu postawionym na stole i zapalonej świecy - jak w czasie kolędy, a po modlitwie z szacunkiem krzyż ucałować.

- Zachęcam, aby w Wielką Sobotę, lub w Niedzielę Wielkanocną ktoś z dorosłych – najlepiej ojciec – pobłogosławił koszyk wielkanocny, z którego się zje wspólne śniadanie. (modlitwę poświęcenia w wersji z agendy liturgicznej i wersji skróconej załączam poniżej)

Może po uważnym podjęciu tych kilku powyższych kroków dla wielu (zwłaszcza młodszych domowników) te szczególne w tym roku Święta będą po raz pierwszy nie <świętami króliczka i zająca>, ale Świętami Zmartwychwstałego Pana! Jest to możliwe, przykład chrześcijan sprzed kilku wieków z Azji południowo-wschodniej ukazuje dobitnie, że można pięknie i rzetelnie przekazać głęboką wiarę w Jezusa zmartwychwstałego nawet mając fizycznie ograniczony dostęp do kościoła.

Błogosławieństwo stołu - zobacz

ks. Tadeusz